از باغی میگذری، به
یک درخت بلند و عظیم بر میخوری. مقایسه کن: درخت بسیار تنومند و بلنده، و تو خیلی
کوچیک. اگر مقایسه نکنی، از وجود اون درخت لذت میبری و ابداً مشکلی وجود نخواهد
داشت. درخت تنومنده: خوب که چی؟ بذار تنومند باشه، تو که یه
درخت نیستی!؟
درختای دیگه ای هم هستن که چندان تنومند و بزرگ
نیستن، ولی هیچکدوم از عقدۀ حقارت رنج نمیبرن.
ما هرگز به درختی برنخوردیم که از
عقدۀ حقارت یا از عقدۀ خودبزرگبینی در رنج باشه. بوده؟!
حتی بلندترین درختان هم از عقدۀ خودبزرگبینی رنج
نمیبرند، چون مقای
برچسب:
نویسنده: آناهیتا احمدی